علم روانشناسی از جمله علومی است که سعی دارد انسان را در رفتارهایش پیدا کند و بشناسد. اما تا چه حد می توان از علم روانشناسی انتظار داشت که به حل مساله معرفت کمک کند؟ اگر از دید فلسفی به این موضوع پرداخته شود، خواهیم دید که رفتار آدمی به تنهایی همه آنچه در سر سویدای اوست را آشکار نمی کند.

آیا انسان، تمام آنچه که هست را در رفتارهایش به منصه بروز و ظهور می رساند؟ از نظر علم روانشناسی نفس و روان چگونه معنی می شود؟ آیا علم روانشناسی می تواند به تعریف موضوع بسیار عمیق «نفس و روان» بپردازد؟

این مسئله مسلم است که انسان مادامی که به بررسی سطحی یک موضوع بپردازد، نتیجه گیری او نیز سطحی خواهد بود و هرچه به عمق مساله بیشتر برسد و جستجو کند، در نتیجه گیری و فهم او نیز تاثیر مستقیمی خواهد گذاشت. آیا انسان را فقط در مرحله امور ظاهری (مانند: رفتار، احساس و…) خلاصه کردن، از عظمت انسان نمی کاهد و شناخت او را با نوعی تکثرگرایی در تعریف، مواجه نمی کند؟

۱۳۹۶-۰۴-۲۳
حقیقت انسان و راه انسان شناسی

برنامه معرفت بیست و سوم تیر ۱۳۹۶

آرزوی هر انسانی است با هر گرایشی که جستجوگری خالص است که به حقیقت خویش دست پیدا کند و آن را بدرستی بشناسد. حقیقت انسان و راه انسان شناسی چیست؟