ادموند هوسرل از فیلسوفان مهم و تأثیرگذار قرن بیستم و بنیانگذار پدیدارشناسی است. تأثیر هوسرل در فلسفه در سراسر قرن بیستم بسیار عظیم بوده است. خاصه در اروپاى قاره اى. نظر او راجع به قصدیت (intentionality) راهى براى غلبه بر دوگانه انگارى دکارتى میان ذهن و جهان است.

هوسرل و فرگه بنیانگذاران دوجریان عمده و اصلى قرن بیستم اند: فرگه از طریق آثارش و تأثیرى که بر راسل، ویتگنشتاین و دیگران گذاشت الهام بخش جریان موسوم به فلسفه تحلیلى شد.
هوسرل نیز به واسطه آثارش و تأثیرش بر هایدگر، سارتر، مرلوپونتى و دیگران جریان معروف به پدیدارشناسى را استقرار بخشید

پژوهش او در باب نشانه ها، نظام هاى صورى (formal) و جزء و کل، در ساختارگرایى و نظریه ادبى ارزشمند بوده است نخستین کتاب مهم هوسرل یعنى فلسفه حساب (چاپ ۱۸۹۱) را مى توان کاربرد روش فلسفى برنتانو در مسائل بنیادین ریاضیات به شمار آورد

۱۳۹۴-۰۴-۱۸

پدیدارشناسی و مسئله ای به نام «معنی»

اگر زندگی انسان با روبرو شدن با پدیده ها سامان می یابد پس معنی زندگی چیست؟ آیا می توان از «پدیدارشناسی معنی زندگی» نیز سخن گفت؟