کتاب فلسفه و ساحت سخن

۱۳۹۳-۰۵-۲۰

انسان، آنچه اکنون نیست نیز، هست!

انسان یک موجود در میان موجودات نیست بلکه گشودگی او به روی دیگران از ویژگی های ذاتی او به شمار می آید. گشودگی ذاتی انسان به روی غیر خود، همان چیزی است که می توان آن را امکان تحول و دگرگونی و آمادگی فرا رفتن از آنچه هست به شمار آورد. همین ویژگی است که می توان گفت: انسان تنها آن چیزی نیست که اکنون هست بلکه آنچه اکنون نیست نیز هست.به عبارت دیگر می توان گفت برای انسان همیشه هنوز چیزی در بیرون هست که او به روی آن گشوده خواهد بود؛ و همین گشودگی به روی غیر است که متعالی بودن انسان را به روشنی آشکار می سازد
۱۳۹۳-۰۵-۱۲

عالَم، سخن خداوند است

نخستین صدایی که در گوش ممکنات طنین افکن شد کلمه «کُن» وجودی بود که کلمه خداوند تبارک و تعالی شناخته می شود. البته با تامل بیشتر می توان دریافت که در میان کلمه وجودی خداوند و جهان هستی فاصله ای وجود ندارد و عالم، وجود کلام خداوند شناخته می شود. از ویژگی های ذاتی کلام این است که چیزی را آشکار می کند که آن چیز پیش از کلام ظاهر و آشکار نبوده است. به این ترتیب کلمه خداوند تبارک و تعالی است که عالم هستی را ظاهر و آشکار می سازد و در اثر کلمه حق چیزی آشکار گشت که پیش از آن هرگز ظاهر و آشکار نبوده است.
۱۳۹۱-۰۸-۰۲
Philosophy and talk

کتاب فلسفه و ساحت سخن

وقتی از دو قوس نزول و صعود زبان سخن گفته می‌شود و آغاز و انجام آن به صورت یک دایره ترسیم می‌گردد، در واقع به فرود و فراز انسان اشاره می‌شود که این فرود و فراز نیز نمونه کاملی از دو قوس دایره هستی شناخته می‌شود. معنی این سخن آن است که آنچه درباره هستی صادق است، درباره زبان نیز صدق می‌کند و اگر چنین است، می‌ توان گفت زبان، زبان هستی است و هستی نیز در زبان ظاهر و آشکار می‌گردد.