فلسفه و طبیعت

۱۳۹۵-۰۷-۱۲
philosophy

فکر فلسفی در تطور تاریخی

هیچ دلیلی وجود ندارد که گفته شود نظریه فلسفی لذت مثلا در نظر فلاسفه قرن بیستم میلادی کاملتر از نظریه لذت در نظر فیلسوفانی مانند محمد بن زکریای رازی یا اپیکور یا افلاطون است. این سخن در مورد آنچه فلاسفه امروز در باب وجود می گویند نیز صادق است یعنی هرگز نمی توان ادعا کرد آنچه فیلسوفان وجودی قرن بیستم در باب وجود می گویند کاملتر است از آنچه ابن سینا و ارسطو در این باب ابراز داشته اند. به این ترتیب فکر فلسفی در تطور تاریخی خود ضمن اینکه نسبت به برخی امور ژرف تر و کاملتر می گردد در برخی موارد ژرفتر نیست
۱۳۹۵-۰۵-۲۴
Art

رازانگیزی و هنر

تجلی هنر در این جهان به هیچ وجه قابل انکار نیست. اما حقیقت هنر یک چیز بیش از آنکه به طبیعت وابسته باشد، از آثار روح به شمار می آید. در هنر واقعی فاصله میان «سوژه و ایده» برداشته می شود و تو گویی که عالم ذهن و جهان عین با یکدیگر متحد و یگانه می شوند. در هنر واقعی، نه تنها ذهن و عین همراه و هماهنگ می شوند، بلکه همه قوا و نیروهای درونی و بیرونی انسان نیز هماهنگ گشته و تحت تاثیر هدایت عقل به پیش می روند.
۱۳۹۳-۰۲-۰۸
home_school_slide_1_bg

منشأ صدور چیزی، منشأ صدور ضد آن نیست

‏صدرالدین قونوی این قاعده را یک قاعده عام می داند. یعنی هر چیزی که بتواند مصدر یک شیئ و یا اشیاء قرار گیرد، از دایره شمول آن بیرون نخواهد بود. به موجب این قاعده، مبدأ صدور هر شیئ هرگز منشأ صدور ضد خود نیست، بلکه آنچه صادر می شود، همواره با مصدر خویش مناسبت دارد و آفریده را هرگز با آفریدگار تباین و تناقض نیست؛ چنانکه در قرآن شریف آمده {قل کلّ یعمل علی شاکلته}
۱۳۹۲-۰۸-۲۵

برنامه های روز جهانی فلسفه ۱۳۹۲

دکتر ابراهیمی دینانی در سلسله همایش های سالیانه گرامیداشت «روز جهانی فلسفه» امسال در روز «دوشنبه ۲۷ آبان ساعت ۱۲ ظهر» در انجمن حکمت و فلسفه ایران و «روز سه شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۲» در محل دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران» سخنرانی خواهند نمود
۱۳۹۱-۱۱-۱۲
home_school_slide_1_bg

با تغییر در کمیت،کیفیت نیز تغییر می کند

یعنی هر گاه در مقدار و کمیت شیئ زیادتی حاصل شود ، در کیفیت و چگونگی آن شیئ نیز زیادتی حاصل می شود . مثلا هر گاه در عنصر آتش زیادتی حاصل شود و از نظر کمیت به مقدار آن افزوده گردد، در این هنگام اگر قطعه آهنی در آن آتش انبوه قرار گیرد ، به سرعت شگفت انگیز و در زمانی غیر محسوس تفتیده می گردد؛ ولی اگر همان قطعه آهن را در آتش دیگر که از حیث مقدار به مراتب کمتر از آتش اول است بیفکند ، برای تفتیده شدن ، به زمان بیش از زمان اول نیازمند است ؛ در حالی که تماس قطعه آهن با آتش در هر دو صورت یکسان است . یعنی تماس آن قطعه آهن با آتش انبوه از حیث حجم بیش از تماس آن قطعه اهن با آتش قلیل نیست ؛ زیرا تماس قطعه آهن با آتش در حجم معین و اندازه محدودی انجام میگیرد و در این گونه تماس ، انبوهی و کمی آتش موجب تفاوت در تماس نمی شود .