زبان

۱۳۹۵-۰۶-۲۸
common-terms

مسئله مشترک لفظی

کسانی در وجودِ لفظ مشترک تردید روا داشته و چنین می اندیشند که برای مشترک بودن یک لفظ، وجه عقلی وجود ندارد و دلیلی برای اثبات آن در دست نداریم. زیرا اگر به وضع الفاظ برای معنی باور داشته باشیم، وضع کننده همواره لفظی را برای دلالت بر یک معنی در نظر می گیرد و با کمبود لفظ و قحطی کلمات نیز روبرو نمی گردد. به دیگر سخن: واضع در مقام وضع الفاظ برای معانی در تنگنای الفاظ و کلمات قرار نمی گیرد
۱۳۹۱-۱۱-۰۷
home_school_slide_1_bg

آنچه آغاز ندارد پایان ندارد

اگر کسی حرکات دوری افلاک را در آینده بی نهایت بداند ، ناچار باید برای افلاک مبدئی قائل نباشد .زیرا چیزی که پایان ندارد آغاز هم نخواهد داشت . ابن رشد برای اثبات مفاد قاعده ، به برهان تضایف تمسک نموده است ؛ زیرا مبدا و منتها ، یا اول و آخر ، همواره نسبت به یکدیگر متضایف اند و دو امر متضایف در وجود و عدم و قوه و فعل همیشه متکافیء و متساوی خواهند بود .