نوشته ها

۱۳۹۵-۰۸-۲۰
truth

آیا یک فرد می تواند به همه حقیقت دست یابد؟

همان گونه که هنر مطلق در آثار هنرمندان به حسب استعداد و آمادگی آنها به ظهور می رسد، آگاهی مطلق نیز در هر یک از اشخاص آگاه به اندازه ظرفیت و شرایط وجودی او ظاهر و جلوه گر می گردد. ممکن است کسی از آگاهی مطلق سخن بگوید، ولی کسی که از آگاهی مطلق سخن می گوید، خودش، مطلق آگاهی نیست. سخن گفتن از «مطلق» غیر از مطلق بودن سخن است. درباره مطلق به آسانی سخن گفته می شود ولی به تصاحب در نمی آید و در حیطه ذهن، محدود و محبوس نمی شود.
۱۳۹۵-۰۸-۱۷
moderation

میانه روی در نظر دقیق فلسفی

وجود زمان به حکم اینکه اول و آخر نیست، همواره متوسط است و اگر زمان همیشه یک امر میانی به شمار می آید، همه اموری که در زمان تحقق پیدا می کنند نیز میانی و متوسط شناخته می شوند. چگونه می توان به چیزی در جهان دست یافت که آن متوسط و میانی نبوده باشد؟ البته آنچه متوسط شناخته می شود، همواره به اول و آخر وابسته است و بدون اول و آخر هرگز نمی توان از یک امر متوسط سخن به میان آورد.
۱۳۹۵-۰۸-۱۴
sanaei

برنامه معرفت چهاردهم آبان ۱۳۹۵

سنایی | حدیقه الحقیقه و شریعه الطریقه| در دهان هر زبان که گردانست / از ثنای تو اندرو جانست / نامهای بزرگ محترمت / رهبر جود و نعمت و کرمت / هریک افزون ز عرش و فرش و ملک / کان هزار و یکست و صد کم یک / هریکی زان به حاجتی منسوب / لیک نامحرمان از آن محجوب / یارب از فضل و رحمت این دل و جان / محرم دید نام خود گردان
۱۳۹۵-۰۸-۰۹
Dr Dinani maarefat 11

رابطه خالق و مخلوق

خلق بدان معنی نیست که خدا آفرید و رها کرد؛ رها کردن در کار خدا نیست. اصلا قطع ارتباط در کار خدا نیست. «قطع ارتباط خدا» بسیار سخن کفرآمیزی است نه تنها به دلیل اینکه محبت خدا کم می شود بلکه اشکال عقلی دارد؛ قطع ارتباط خدا، اشکال عقلی اش این است که به مجرد گفتن «قطع» هم خدا محدود می شود و هم مخلوق؛ یعنی فاصله. در غیر متناهی فاصله وجود ندارد. حق تبارک و تعالی غیرمتناهی است. غیر متناهی یعنی بی پایان است.
۱۳۹۵-۰۸-۰۸
۲۹mordad

برنامه معرفت هفتم آبان ۱۳۹۵

ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی یا حکیم سنایی (۴۷۳-۵۴۵ قمری)، از بزرگ‌ترین شاعران قصیده گو و مثنوی سرای زبان پارسی است، که در سدهٔ ششم هجری می‌زیسته است. برخی از آثار او:حدیقهالحقیقه، طریق‌التحقیق، سیرالعباد الی المعاد، کارنامهٔ بلخ و...
۱۳۹۵-۰۸-۰۵
Dr Dinani maarefat 1

حواس انسان، دریچه ای به زیبایی ها

دیده را فایده آن است که دلبر بیند / ور نبیند چه بود فایده بینایی را | اگر انسان، دلبر را نبیند با چشم چه می خواهد ببیند؛ اگر بینایی چیزهایی را بخواهد ببیند که زیبایی ندارد بلکه تنفر آور است، چه سودی دارد؟ سود بینایی در این است که چیزهایی را ببیند که دلت را می برد. بینایی دریچه ای است که دلبری را برای شما بگشاید. دلبرها دل ببرند. دل، دریچه ای است که باب دلبری را می گشاید و اگر این دیده نبود، دلبری هم نبود.