فلسفه و ساحت سخن

۱۳۹۳-۰۹-۲۴
subject-and-object

تصدیق، صورت جریان اندیشه

دست یافتن و آگاه شدن به ترکیب و به هم پیوستن امور معقول، دستیابی و آگاهی به ترکیب و همبستگی الفاظ و کلمات خواهد بود. وقتی از یک گزاره و تصدیق، سخن می گوییم و یک محمول را بر یک موضوع حمل می کنیم، در واقع از نوعی ارتباط و ترکیب میان امور معقول و مدرک، سخن به میان می آوریم و به درستی نیز آگاهی داریم که بدون این الفاظ و کلمات که جلوه مفاهیم و قالب مدرکات شناخته می شوند، هرگز نمی توانیم به جهانی راه یابیم که ترکیب امور معقول در آن شکل می گیرد.
۱۳۹۳-۰۵-۲۰

انسان، آنچه اکنون نیست نیز، هست!

انسان یک موجود در میان موجودات نیست بلکه گشودگی او به روی دیگران از ویژگی های ذاتی او به شمار می آید. گشودگی ذاتی انسان به روی غیر خود، همان چیزی است که می توان آن را امکان تحول و دگرگونی و آمادگی فرا رفتن از آنچه هست به شمار آورد. همین ویژگی است که می توان گفت: انسان تنها آن چیزی نیست که اکنون هست بلکه آنچه اکنون نیست نیز هست.به عبارت دیگر می توان گفت برای انسان همیشه هنوز چیزی در بیرون هست که او به روی آن گشوده خواهد بود؛ و همین گشودگی به روی غیر است که متعالی بودن انسان را به روشنی آشکار می سازد
۱۳۹۳-۰۵-۱۲

عالَم، سخن خداوند است

نخستین صدایی که در گوش ممکنات طنین افکن شد کلمه «کُن» وجودی بود که کلمه خداوند تبارک و تعالی شناخته می شود. البته با تامل بیشتر می توان دریافت که در میان کلمه وجودی خداوند و جهان هستی فاصله ای وجود ندارد و عالم، وجود کلام خداوند شناخته می شود. از ویژگی های ذاتی کلام این است که چیزی را آشکار می کند که آن چیز پیش از کلام ظاهر و آشکار نبوده است. به این ترتیب کلمه خداوند تبارک و تعالی است که عالم هستی را ظاهر و آشکار می سازد و در اثر کلمه حق چیزی آشکار گشت که پیش از آن هرگز ظاهر و آشکار نبوده است.