در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
۱۳۹۰-۰۲-۰۹
روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
۱۳۹۰-۰۲-۲۳
نمایش همه

جلوه ای کرد رخش دید ملک

جلوه‌ای کرد رخش دید ملک عشق نداشت

مشخصات فایل

نام فایل: جلوه‌ای کرد رخش دید ملک عشق نداشت

موضوع برنامه: تفسیر ابیات حافظ

مدت زمان برنامه: ۴۹ دقیقه

حجم فایل صوتی: ۲۲ مگابایت (MP3)

مختصری از متن برنامه:

رخ در فارسی اگر خواسته باشیم مطابق اصطلاح عرفانی صحبت کنیم همان وجه است. صورت است. هر انسانی همه‌ هویتش در وجه اش پیداست. شما اگر بخواهید شخصی را بشناسید به صورتش نگاه می‌کنید. حالا این شخص ممکن است که صد کیلو وزن داشته باشد. الان در هویت شناسی، اشخاص هم وقتی می‌خواهند فردی دیگر را بشناسند در همان عکس صورت نگاه می‌کنند

معمولا به دست و پا برای شناخت استفاده نمی شود. شما در صورت همه چیز را می‌بینید. جناب حافظ در بیت «جلوه‌ای کرد رخش دید ملک عشق نداشت» می گوید که جلوه، جلوه‌ی تجلی حق است. تجلی حُسن است. در صورت یعنی یک جلوه‌ی کامل است. اگر دست یک شخص را شما ببینید، او را نخواهید شناخت. پایش را ببینید، نمی‌شناسید؛ ولی اگر تنها عکس صورتش را به شما بدهند، شما شناسایی می‌کنید.

در واقع مقام هویت یک شخص در رخش که صورتش می باشد، متجلی است. حق تعالی حُسن مطلق است این حُسن مطلق، زیبایی مطلق نیز هست این زیبایی مطلق، مادامی که مطلق است، قابل درک نیست؛ باید تجلی کند. تجلی در یک وجه است. «وجه الله الاعظم» یعنی همه چیز حق آشکار می‌شود. مثل اینکه انسان همه چیز در صورتش آشکار می‌شود. یعنی صورت یک انسان را ببینی در واقع همه‌ی شخصیت و وجه او را دیده‌ای. حق تعالی با یک جلوه که آن جلوه‌ی ازلی و نخستین جلوه است، تمام هویت اش را آشکار می کند یعنی همه صفات جلال و جمال؛ هم ازلیّت و هم ابدیت. هم لطف و هم قهر.

در ادامه بخوانید:  دل انسان دریاست

لینک دانلود
Video-DownloadSound-Download Youtube-download

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله را حل کنید *